KokoSh

Seyir Defteri 05 Jan 2009

Güya tatilden geliyorum. 4 günde 3 şehir gezdim ve 4. durak olarak ise İstanbul’a döndüm bugün. Biri baba tarafına ziyaret, diğeri kendi memleketim bir diğeri ise bahriyelinin yuvası.. Kuşkusuz en duygu yüklüsü askeriyeye gidişimdi ve o güzel anlar sayesinde beni en az yoran oldu diyebilirim. Çok garip bir duygu sevdiğiniz insanı bir üniforma içinde görmek ve onun tel örgülerinin arkasına geçemiyor olması. Mutlu bir gündü, hüzünlü tarafları da vardı tabiki.. Korkunç bir soğuk ve öldürücü bir rüzgar eşliğinde geçirdik 3 saati birlikte. Nasıl özlemişim, meğer nasıl merak ediyormuşum dün iyice anladım. Elimde sıcak yemekler, (evet sıcacık değil ama sıcak) kargoyla gönderilememiş olan hediyem ve mektubumla birlikte adım attım oraya. İlk gördüğümde beyaz bahriyeli şapkasıyla el sallıyordu bana ve gülümsüyordu masum masum. Bol bol konuştuk, güldük, müzik dinledik, (ipodumu götürmüştüm onun ne kadar özlediğini bilerekten) ısınmaya çabaladık açık havada çaresizce ve yedirdim durdum ona yemekleri. Sadece ona değil nerde ailesi olmayan bir asker görsem onları da besledim kurtuluş savasındaki analar misali. Dalga geçmeyin valla çok tuhaf bir şefkat basıyor insana oraya gidince. İçiniz acıyor, yanıyor hatta. Ama herşey güzeldi. İyi olduğunu bilmek, o 2 dakikalık telefon konuşmalarında soramadıklarıma cevap almak çok rahatlatıcı oldu. Tekrar ayrılmak kısmı ise korkutucuydu. Hemen kaçarak uzaklaştım ordan zırlamamak için..

Yılbaşı gecesini ise çılgınca özlediğim anneannem, onun ablası, annem ve Fakeangel’la birlikte geçirdim. Hayatta aile gibisi yok ve bu tezimde çok iddialıyım! Evimi, dostumu, ailemi, Yumoş’u ve hatta şapşal bakışlı içgüveysi damadım Sakıp’ı bile (kuşum ve kocası) nasıl özlemişim.. İstanbul uçağına binmek, buradaki yalnız hayatıma dönmek oldukça zor oldu bugün. Ve başlamak zorunda olduğum bitirme tezimin verdiği korku, işten ayrılmamın gerekliliği içime kasvet salıyor. Sanırım bu hafta son olacak işyerinde benim için çünkü bu tempoyla tez yazmayı bırak literatür taraması bile yapamayacağımı hissediyorum. Bu arada Fakeangel’ı alıp kuaförüme gittim ve saçlarımı sadece uçlarından kestirecekken kuaför ve Fake’in tuzağına düşerek kısacık saçlarla çıktım ordan. Çenemin hemen altında kesilen saçlarımla küçüklüğüme döndüm. Bakır saçlarım kısacık ve çilli suratım ay gibi ortada. Kendimi 5 yaşında hissediyorum, nitekim sevgilim beni görünce şirin bir gülümsemeyle ‘çok komik olmuş’ dedi. Hakaret mi iltifat mı ne olduğu belirsiz bu cümleden sonra beğendiğini açıkladı neyseki ama doğru mu söyledi bilemem tabi :) Ama bu saçı yıkamak çok kolay gerçekten ve kendimi böyle iyi hissediyorum.

9 sayısını çok severim ben, küçükken fala bakardık kuzenlerle ve 9 beraberlik demekti, mutluluk verirdi falda. Ordan kalma olabilir ama çok severim işte. O nedenle mi bilmem 2009′un da süper olacağını hissediyorum. Öyle olsun ama değil mi? Hadi hep beraber dua edelim, güzel süprizler olsun hayatlarımızda..

DebeLeniş.. 28 Dec 2008

Sevgilimin annesi inanılmaz birisi! Yani böyle reklamlardaki hatta aile filmlerindeki süper anneler gibi. Gibi saçma oldu ama neyse. Her hafta sevgilimin annesi ve babası onu görmeye gidiyorlar askeriyeye. Ve her gittiklerinde ben onunla cepten rahatça konuşma imkanı buluyorum. Adam sesimi duyduğuna sevinmek bir yana hemen heyecanla başlıyor lafa  ”Annem harika yemekler getirmiş, hem hala SICACIKLAR!” diye. Ben de her seferinde aynı cümleyi duyunca antenlerimi açmaya karar vererek annesine sırrını sordum. Meğer neler çekiyormuş o yemekleri o kadar kilometrelik yolda sıcak tutabilmek için. E şimdi bu cumartesi ben de gidiyorum onu görmeye ve aynı performansı sergilemezsem olmaz.. Yani olur ama muhteşem ’sıcacık’ yemekleri beklemeye alışmış birisi için hayalkırıklığı olma ihtimalim çok yüksek. Hemen annemi aradım termosumuz var mı diye. Yıllar önce birşeyler yapmışız, birine vermişiz falan filan. Annem cin gibi kadın, hemen internetten sipariş ver bir tane dedi. Atladım onun bu dahiyane fikrine. Ve işlem başarıyla tamamlandı :) Geriye içini enfes mamalarla doldurması kaldı bana sıcaaak sıcaaaaaak! :))

Yılbaşına çok az kaldı. Yılbaşı gecesini memlekette ailemle geçireceğim ve Fakeangel denen insan da bize katılacak. Ona çok şirin bir hediye aldım ve söz verdiğim üzere aynısından kendime de aldım. Ama size yazamam çünkü o cadı burayı okuyor. 2009′a karşı içimde tuhaf bir sempati var. Neden bilmiyorum, her yeniyıl öyle olur demeyin, ben hep sevinirim ama bu sefer farklı. Böyle içim kıpır kıpır oluyor habire. Sanki 2009′da her tarafımda melekler olacak, hep beni mutlu edeceklermiş gibi. Umarım hissiyatım doğru yöndedir. Sevgilime de askeriyeye gönderilebilecek ufak bir hediye aldım ve mektup+yılbaşı kartı eşliğinde hazırladım güzelce. Asıl hediyesini ise gelecek sene ağacın altında açmak üzere saklıyorum. Askerde bile olsa hediye paketi açmadan girmesin istedim yeniyıla kuzucuk..

Bana dönecek olursak debelenip duruyorum. Bu hafta özellikle çarşamba şehir değiştireceğim düşünülürse çok yoğunum. Sınavlar, erken beyazlayarak gençliğime ihanet eden saçlarımı kendi rengine boyatmalar, kargo göndermeler, kargo beklemeler, ödev yapmalar, tez danışmanını bulmalar vs vs.. 48 saatlik bir maraton var önümde ama altından kalkabilirim, kendime güveniyorum! :)

Havaya noldu ya böyle? Korkunç soğuk geliyor bana. Kafamda sevgilimin aldığı süslü şapkayla geziyorum heryerde ama yine üşüyorum sarıp sarmalansam bile.. Neyse çarşamba yine kara dönüyor hava ama ben memleketimde en fazla yağmura tabi olacağımdan pek umrumda değil. Uçağım rötar yaparsa ama bozuşurum Thy ile. 2008′in son gününde asabiyete sürüklemezler beni diye umut ediyorum..