Ortanca 04 Sep 2009
9 Saat sonra abla oluyorum ben.. ‘Bir evin bir kızı’ derler ya, o isimde kalan ama kendini hiç göstermeyen şımartılma durumundan muaf tutuluyorum tamamen. Artık parça parça evlerde büyüyen 4 kardeşde 3 kızdan biri oluyorum. Bir evin bir kızı olmayı bırakın bir evin üç kızından biri bile olamıyorum 24 yaşında. Bende mi suç yoksa bizi birarada tutamayanlarda mı, yoksa hiç sebep bulamayınca suçu atmaya bayıldığımız ‘kader’de mi bilemem..
Ortancayım ben artık. Ortancalara daha çok mu gülümsüyor hayat acaba diye düşünüyorum saçma olduğunu bildiğim halde. Küçüklere farkedilmeden bahşedilen özel ilgiden, büyüklere farkedilmeden bahşedilen saygıdan nasibimi alamıyorum almasına da artık, ortanca olmanın ne demek olduğunu bile bilmiyorum ben.
Aslını isterseniz bu yazıyı neden yazdığımı bile çözemedim ben bir an, duraklayıverdim zamansız pili biten saatler gibi. Umurumda olmadığını farkettim birkaç ailenin birkaç parçasının kaçıncısı olduğumu. Kendini abla değil anne gibi hissedecek yaşta birinin ortanca olup olmamasının hiçbir önem taşımadığını belki de..
Büyüdükçe farkediyoruz birçok şeyi ve ben bu aralar farkındalık dönemimi yaşıyorum.
