Artiz Olcam Ben! Yersen.. 03 Mar 2011
Çok gıcığım biliyorum. güya Kolombiya’dan yazacaktım, döneli 1 ay oldu :) Ama ben nasıl yaşadığımı biliyor muyum sanki!? Haftaiçi günde min. 11 saat işle ilgili geçerken max 7 saat uyku ve kalan o kısacık sürede de ev işi, kendi özel işlerim, alışverişim, yemek yapmam, sosyal hayatım (ki kendisi çok sınırlı) falan filan derken geçip gidiyor günler, aylar.
Öncelikle Medellin’e bayıldım, muhteşem bir şehir bence. Havanın her daim ilkbahar olmasının yanında heryer yemyeşil. Evler hep apartman ama neredeyse tamamının rengi aynı, görüntü kirliliği sıfır. Şehir dağlık ve tertemiz bir havası var. Havaalanından şehrin göbeğine 2000 metre kadar aşağı iniyorsunuz sadece 20 dk uzaklıkta. Restoranlar, oteller çok şık ve çok güzel, yemekler muhteşem, insanlar kibar&güleryüzlü, Kolombiya markalarına bayıldım muhteşem takılar, kıyafetler var vs vs.. Özetle çok sevdim ve kesinlikle yine gitmek istiyorum.
Siyah Kuğu filminde (mutlaka gidin) performansına hayran kaldığım Natalie Portman’ın elinden oscarını almaya gidiyorum Hollywood’a :Pp Şaka bir yana iş için Los Angeles’a gidiyorum pazar sabah, THY sağolsun yarın direkt uçuşlarına başlıyor LA’e ve ben de aktarmadan sıyırmış oluyorum böylece. Üstelik comfort class da var değmeyin keyfime :P Ben gerçi 15 saat kendimden geçmek için uyku ilacına vurucam kendimi bir faydasını göremeyebilirim comfort olayının. Ordan da NY’a geçeceğim, haftaya döneceğim İstanbul’a. Aslını isterseniz bir yandan midem çok fena ağrıyor, dünya devi markalarla toplantılarım var tam 17 tane ve sürekli eksik birşeyler var elimde gibi hissediyorum. Fena streslerdeyim. Bazılarıyla Paris’te fuarda tanışmıştım ama bazılarıyla ilk kez tanışacağım için heyecanlıyım da.. Bana nolur şans dileyin, iyi yolculukları da unutmayın zira fobik oluyorum uçaklarda.
Bir bakarsınız keşfedilirim oralarda dönmem bir daha ;)
Beni özleyin, zaten alıştınız artık..