En Büyük Fantezim 29 Nov 2010
Bavulumu hiç kaldırmadım boşaltınca, evet tembelim biraz ve yorgunum da.. Bayramdan 1 hafta evvel iş için memleketimdeydim, bayramla da birleştirince tam 2 hafta annem ve anneannemin kucağında mutlu bir süreç geçirdiğimi söyleyebilirim. Tabi ki oğlum da benimleydi, annem Paşa’ya doyarken ben de aileme doymaya çalıştım. Tatil dönüş sendromuyla geçirdiğim şu iş haftamdan bahsetmek dahi istemiyorum. Zaten bu hafta işte olmayacağım ama işi için Paris’te olacağım. Bavulu tepelere kaldırmama sebebim de buydu tabi tembellik dışında.
Paris’te bugün kar yağışı başlamış, tüm hafta sürecek. Dolayısıyla yüne alerjik zavallı bünyeme ne giydireceğimi bilmiyorum. Bavul hazırlamaktan nefret ediyorum ve hayattaki en büyük fantezim gittiğim her seyahate tüm yatak odamın ışınlanması.. Kıyafetlerim, ayakkabılarım, takılarım, tokalarım, ilaçlarım, ipodum, kitaplarım vs vs..
Salı sabah erkenden gidiyorum ama iş sadece çarşamba ve perşembe günü. Bir de cuma sabah 08.30′a konulan 2 saatlik berbat toplantı da var tabi. Neyseki toplantıdaki şahıslar 10.30′da gitmek zorunda çünkü uçakları var, uzama riski yok yani. Cuma, cumartesi ve pazar günümü ise özgürce Paris’te geçireceğim. Herkes dönüyor ama ben kalıyorum çünkü birisi beni yalnız bırakmayacak ve yanıma gelecek.. :)
Bu sefer oğlumu götüremiyorum tabi ama annem torununa bakıyor olacak çünkü o İstanbul’a geliyor :) Yani bebeğim veterinerde kafese kapatılmakta kurtuldu ve anneannesiyle aşk yaşayacak. Bense ikisine cici hediyeler alacağım yokluğumda yapacakları güzellikler için. Buna döndüğümde dolapta beni karşılayacak annemin yemekleri de dahil tabi..
Otel çok güzel ve Şanzelize’de, dolayısıyla iş dışında gezmekten vakit bulursam yazmaya çalışacağım. Beni özleyin..