Lay Lay Lom! 18 Aug 2010
Karşınızda Kokoshunuzun biricik Paşa’sı duruyor!!! Evet, sonunda yalnız yaşayan manyamış genç kadın hastalığına ben de yakalandım ve dertsiz başıma bu küçük yaratığı sardım! Kendisi benim 2,5 aylık oğlum, iran kediciğim Paşa’m olur.
Bir insan bir kediyi ne kadar sevebilirmiş diye soracak olursanız çokmuş diye cevaplarım. Yemedim yedirdim, giymedim giydirdim şeklinde saçını süpürge etmiş ana nidaları atasım geliyor. Sevgisi paha biçilemez bebişimin maddi boyutu beni çok sarstı. Kendisi bir yana maşallah aşıları, tarağı, kabı, maması, kumu, vıdısı dıdısı derken tüm maaşı yatırıyorum. Üstüne üstlük sabah 5.30 dediniz mi pikemi çekerek o küçük ıslak burnunu burnuma dayayarak tacize başlıyor. Geceleri de yastığımın tepesinde küçücük gövdesine yakışmayan bir horlamayla uyuyor ve ben o gürültüde uyumaya çalışıyorum.
Paşacıkla birlikte, onun mutluluğu benim ezikliğim üzerine kurulu hayatımızı yaşarken işyerinde çok tuhaf ve güzel birşey oldu ki bizim ofis sadece sinir harbi yaşamak için yaratılmış bir mekandır. Lakin bu güzel meseleyi şimdi paylaşamıyorum çünkü önüne taş koymak için bekleyen kompleks küpü bir müdürüm var. Olay bağlansın en kısa zamanda bildireceğim sizlere :)
Havalar neden böyle ya? Benim memleketi aratmıyor bu İstanbul mübarek! Kendimi klimaya hapsettim resmen. Ev ile ofis arasında mekik dokuyorum ve popomu kaldırmaktan acizim. Şu bayram tatili için sağlam planlar peşindeyim lakin arada kalan 2,5 günü birleştirip kendime 10 günlük bir tatil yaratmış bulunuyorum ve zevkten dört köşeyim. Yani popomun kanepe/ofis sandalyesi ikilisinden kalkacağı günlerin ümidini bayrama bağladım.
Başlık lay lay lom olabilir ama özlediğim şeyler yok değil hayatımda;
Uzun zamandır görüşemediğim birkaç arkadaşımla hasret gidermek ve evde annemle anneannemin ayak seslerini duyabilmek.. Teyzemlerde ailenin kadınları olarak toplanıp kimsenin kimseyi dinlemeden sürekli konuştuğu ortamlarda kikirdemek, kızlarla falcıya gitmek fal esnasında topluca tepkiler vererek falcıyı ürkütmek.. Kısacası memleketimde +60 derece sıcaklığa rağmen sevdiklerimle olabilmek.
Yalnız yaşamanın çok hüzünlü bir tarafı da var gerçekten ama ben bunu üstümden atabilmek için olanca gücümle savaşıyorum. Öyle işte..