KokoSh » 2009 » December

KokoSh

BiR KokoSh’un GünLüğü…

 

MutLu YıLLaaaaaR! 31 Dec 2009

Filed under: GünLük — kokosh @ 19:52

Şimdi hepinizde bir telaş, süsleniyorsunuzdur. Ya da aile ile geçirilecek yılbaşının huzuruyla cicilerinizi giymiş çene çalıyorsunuzdur. Yani ben böyle düşünmek istiyorum, herkes mutlu gibi, böyle düşünürsem böyle olur gibi geliyor çoğu zaman :))

Ben deli renkli çoraplarım parlak elbisem tuhaf saçlarımla sevgilimin evine tünedim bile. Arkadaşlarımız yollarda biri hariç neyseki :) O fıstık yanımda bitmedi mi kokoshunnn diye sızlanıyor :P Bitmez, bitemez dedim bu aşk. Okuyucularımla arama gireni doğrarım!

Özetle evde bir telaş var, ağacımızda kendinden karlar yağıyor, ışıklarını saçıyor, boynumda kendime hediyem ‘Believe’ kolyem, benim içime mutluluk doluyor. Hep kalmasını dileyeceğim türden birşey.. Umarım bu gece hissedeceğimiz her güzellik yıl boyunca devam eder.

2010′da milletçe çok mesut olalım, pembe panjurlu evimiz olsun, beyaz atlı prensimiz (benim var hıh!), başkasını ihlal etmeyen tüm dileklerimiz gerçek olsun diyim bari kısaca :P Yabancıları öpmekten hazetmem ama artık ahbap sayılırız diyerek öpüyorum hepinizi kokulu kokulu missss!…

 
 

Mis KokuLu Durance 27 Dec 2009

Filed under: GüzeLLik SeanSı — kokosh @ 23:20

Sevgilim geçen ay yine ufak süprizlerinden birini yaptı bana! Ben süpriz fobik bir insanımdır normalde çünkü planlarımın dışında gelişen olaylar beni rahatsız eder bir oğlak kadını olaraktan..

Ama böyle içinden hediye çıkan süprizler bayılırım, ne de olsa plan bozmayan cinstendir üstelik keyiflidir! Elindeki Durance poşetini bana uzattı aniden, sana hediye aldım dedi masum suratıyla. Çikolata uzatılmış çocuk gibi onu bırakıp poşete saldırdım. (Evet biraz antipatik, azıcık da düşüncesizimdir zaman zaman) Mis kokulu ürünler çıktı içinden. Harika bir vücut losyonu ve duş jeli. Tam KokoSh’unuza uygun hediyeler anlayacağınız. Valla ben doğal kozmetik ürünlerinde bayılırım. Nostaljik görünümlerinin verdiği göz zevki bir yana kullanırken hassas ciltliyseniz benim gibi içiniz pek bir rahat ediyor..

Durance’ler Fransa’nın Provence bölgesinin doğal ürünlerinden elde ediliyor. Çamaşır deterjanından, çekmece kokularına kadar geniş bir ürün yelpazesi var. İsterseniz sevgilimin yaptığı gibi Beymen’den, isterseniz de websitesinden alabilirsiniz ürünleri.

Neyse yazarken bile canım çekti. İzninizle azıcık şımartayım cildimi Durance websitesinde çalan Edith Piaf eşliğinde..

Not: Sevgilim, tekrar teşekkür ederim (:

 
 

Negatif 22 Dec 2009

Filed under: GünLük, KokoSh'un küTüphaNeSi — kokosh @ 23:42

Tırın biri kancayı taktı bugün bana, bir güzel sürükledi arabamla beni tem denen iğrenç yerde. En üzücü olanı ne biliyor musunuz, benim tırcıyla (tırcı neyse artık) kavga edecek halim bile yoktu. Oysa tüm hırsımı ondan çıkarabilirdim ki haketmişti kanaatimce bebişimi (kara kuzu arabacağızımı) rezil ederek..

Mavi Defter (linkle Kitap Türk’ten alabilirsiniz indirimli) diye bir kitap okuyorum James A.Levine’nin. Çocuk yaşında fuhuş batağına gönderilen milyonlarca zavallı kadından birinin hayatını anlatıyor. O kadar acıklı ki okurken donduruyor, ağlayamıyorum bile. Uçurtma avcısı’nın yazarı Khaled Hosseini’nin dediği gibi ”İnsan ruhunun nelere dayanabileceğini gösteren bu dokunaklı hikaye yüreğinizi dağlayacak.”

Yeni bir yıl geliyor. Yılbaşı ruhuna girmeye çabalasam da pek başarılı olamıyorum bu sene. Geçen sene asker yolu beklerken girdiğim sessiz sakin yılbaşından farklı olacakmış gibi gelmiyor nedense.. Üstelik yakında 25 yaşını da bitiriyorum. Neyseki biten yaşı konuşuyoruz halk dilinde de 25 oldum diye kendimi kandırabileceğim 1 sene daha..

Yumoş hanımefendi (bilmeyenler için söyleyim kuşum) 2. kocasını da kalp krizinden öldürmüş. Annemle ona koca almayı kesmeye karar verdik, kararı uygulayan annem tabi Yumoş onunla yaşadığı için. Vicdan meselesi benim sorunum değil yani. Böyle anormal huylu, kendini insan zanneden, kısır ve asabi bir kuş olmasında günahımız neydi diye düşünüyorum. Ölenlere rahmet diliyorum. (Sakıp ve Hüsnü Beyler)

Amerika’nın xmas mevzusu sağolsun, son hafta işlerim sakinleşecek diye ümit ediyorum ve sabırla cumayı bekliyorum..

İşi gücü bırakıp yazar olmak istiyorum. Cerrah-yazar :p Böyle tıp okumuşum, uzmanlığımı yapmışım, cin gibi olmuşum ama geceleri de kitabımı yazıyormuşum. Şarkıcı-cerrah Ferhat Göçer’in kadın versiyonuymuşum söyleyen değil yazan hali..

Hükümetten yapacağım bir taleple bu olumsuz yazıyı sona erdirmek istiyorum. Bana benzini bedava yapın, üşüyen halkımın doğalgazına zam hesabını da bırakın!

 
 

Veronika Ölmek İstiyor 14 Dec 2009

Filed under: GünLük, KokoSh'un küTüphaNeSi — kokosh @ 01:35

Paulo Coelho’nun bu kitabına uzun zaman önce kafayı takmıştım ben ama nedendir bilinmez (raflarda önüme fırlamadığından olabilir) hep ertelenmişti okunmaya başlanacağı gün. Geçenlerde yine iş sebebiyle olsa gerek uçağa bindiğimde koridorda birbirini itekleyip yerine bir diğerinden önce geçince uçağın hemen kalacağını zanneden kalın kafalı insanlar arasında tıkış tıkış ilerlerken bir yolcunun elinde gördüm kitabı ve çok kıskandım. Hemen almalıydım! Nitekim kıskançlık kuvvetli bir dürtüdür ve sapıtma seviyesine gelmezseniz sizi amaçlarınıza ulaştırmada yardımcıdır. Özetle aldım da diyebilirim.

Ve az evvel bitirdim, çoktan uyumuş olmam gereken bu saatte. Veronika Ölmek İstiyor, tam da yaşamın anlamı üzerine düşündüğüm ve anlamsız bulduğum anlardan ölesiye korktuğum, anlamını hissettiğim dakikaların hızla kayıp gitmesinden de korktuğum, kısacası yaşamımda en belirgin duygunun korku olduğu şu dönemde bana çok şey ifade etti. Bence kadın erkek herkesin, insan ruhunun çok karmaşık gözüken fakat basit denklemlerine inmeyi biraz olsun başarabilecek her bireyin okuması gereken bir kitap.

Kendinizden birşeyler bulacağınız başlangıcı, merak ve hüzün uyandıran ilerleyişi ve süpriz sonuyla benden tam 10 puan aldı. Dilerim siz de aynı zevki alırsınız..

Not: Kitabı ucuza almak isteyenler İdefix‘e! Artık uyumalıyım izninizle.. (çok kafiyeliyim ya gece gece :Pp)

 
 

Gerçekleşmeyen Arzular 06 Dec 2009

Filed under: GünLük — kokosh @ 23:16

Hakikaten çok yorgunum. Böyle bir haller var üzerimde anlatamam. Robot gibi oldum iş hayatı yüzünden ve bu durumdan hiç hoşnut değilim. Haftaiçlerim ölü, haftasonlarım yetmiyor. Hele pazar akşamüstleri başlayan çökkünlük hali pazarlardan da soğuttu beni. Dünyadan geri kalıyorum hissiyatı ise beni tüketen bir canavar..

Bu aralar dünya için dileğim, herkesin evinin dibinde en sevdiği işte çalışıyor ve kocaman kocaman paralar kazanıyor olması. Vallahi bakın, bu dileğim gerçek olursa yeryüzünde barış ve mutluluktan geçilmez.

Şimdikinin aksine yani..