KokoSh

Kod Adı: 2Katı 08 Aug 2008

İstanbul’dan nefret ediyorum. İstanbul’u çok seviyorum. İstanbul’dan nefret ediyorum. İstanbul’u çok seviyorum. İşte benim ruh hallerim..

Ama bugün günlerden 8.8.8! Herkesin evlenmeye merak saldığı o özel (!) gün -ki ben 8 sayısını yan yatırınca sonsuzluğu temsil etmesi dışında hiç sevmem, çok tipsiz gelir- benim İstanbul’dan nefret ettiğim günlerden biri. Neden mi?! Çünkü bu şehirde yaşamaya para dayanmıyormuş bizzat gördüm, onayladım. Hani ben tatile gelirim ya İstanbul’a, para bol olur malum tatildesin. Harcadığım batmaz nasıl olsa yaşaması kolay Güney’ime dönüş beni bekliyor falan filan. Ama ya şimdi?! İşte hepsini anlatsam sayfalar sürecek parasal örneklerim!

VAKA 1

Kuaförcük: Mani-Pedi 50 Ytl!

KokoSh: Ama ne?! Nasıl yani?! Memlekette 25 yani, bu fiyata 2 kez yapmalıydınız!

Kuaförcük: Size 55 zaten, o nokta ayaklarınız rahatlasın diye aptal deniz tuzumuzdan ekledik suya!

KokoSh:Hönk!

VAKA 2

KokoSh’un annesi: Hani kızım bu evin dikiş makinesi?

KokoSh: Anne biliyorsun ben söküğümü bile dikemem! :(

KokoSh’un annesi terziye gider, yeni alınmış 2 perdenin kornişten geçmesi için ıvır zıvır yaptırır ve 50 Ytl öder! Eve gelip der ki ” Bu paraya bir evin tüm perdelerini diktirirdik bizim orda.. Mesela..

KokoSh: Ayyy mamiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii! :(

VAKA 3

Terzi: Haaa paça mı? O 6 Ytl.

KokoSh: Ama 2 ödüyoruz biz memlekette!

Terzi: Meslektaşlarıma acıdım!

VAKA 4

Süpermarket Kasiyeri: Onun kilosu 5!

KokoSh: Yok artık!!!!!!!!!!!!!!!!

VAKA 5

Restoran: 2 kişi 100 liracık!

KokoSh: Eee şey, biz o parayla ailecek balıkçıya giderdik.. Bir zamanlar!!!

VAKA 6

KokoSh’un cüzdanı yarım kilo kaybetmiş!

KokoSh: Ama ne zaman bitti bu kadar para ben anlamadımki! Ühühühühühühühü!

İşte hayatımdan kesitler.. O yüzden bu yazının başlığı bu. İstanbul değil bu şehrin adı.

Kod adı: 2Katı..