KokoSh

Korku 03 Jul 2008

Çok korkuyorum. Neden, kimden dememeli. Durumlardan, olaylardan ya da olmayanlardan. Sadece korku duyuyorum. Saf ve sonsuz bir korku. En çok mutlu olmamaktan hiç ya da mutlu olunca birinin elimden gelip hoyratça çekmesinden.. Dünyanın binbir güzelliğinin yanında öyle bir hayranlık ve kalp çarpıntısı duyuyorum ki zaman zaman, o an yaşadığım sevinç, o andan bile kısa sürede duyduğum o his beni mutluluktan öldürebilir sanıyorum. Ve hemen geçiyor. Saniyeden bile kısa bir anda tüm benliğime hükmediyor ve sonra puf! Yok oldu bile! Tekrar ben, mutluluğun bir kelebek gibi kısa ömründen ya da olan ömrünü de yanımda geçirmemesinden korkuyorum.

Yok olmasın mutluluklarım istiyorum.

Gözümü kırpıp açtığımda yerinde dursun.

Işıl ışıl gözleriyle bana baksın sevinçlerden bir yüz ve hiç puf demesin, yok olmasın.

Çok şey mi istiyorum..

Belki.

Belki de değil.