Graduated.. 01 Jul 2008
Pazar gecesi ‘hissedilen sıcaklık sonsuz’ olan şehrime doğru yola çıktım İstanbul’dan.. Sevgilim de bana alışıvermiş hemen, ayrılırken anladım. İkimiz de özledik birbirimizi daha yola çıkmadan ama olsun.. Uçak yolculuğum tipikti, pilotun anons şekli dışında herşey çok olağandı.. İsmi lazım değil sempatik pilotumuz geceyarısı uçuşu olduğu için dayanamayıp birkaç kadeh içki götürdüğünden mi yoksa sunuculuk içinde kalan meslek olduğundan mı bilinmez anons yapmıyor, yarışma programını sunuyordu sanki! Taklit yeteneğim gelişmiştir, keşke size ses tonunun taklidini yapabilsem buradan.. Yazsam bile mavrayı kaçıracaksınız maalesef o yüzden bu olayı kapatıyorum..
Geliş sebebim kep törenim ve ailemi çok özlemiş olmam. Sessiz, sakin, sevgi dolu ve yalansız ailemi. Sevgilim son anda gideceğim kep törenime gelemedi. Ben de hiç ısrar etmedim çünkü bir gece için yorulmasını istemedim. İyiki de gelmedi! Hayatımda böyle düzensiz böyle yorucu ve böylesine kargaşalı bir tören görmedim. Hatta o bir tören bile değildi.. Yılların koskocaman devlet üniversitesinin antipatik rektörünün himayesi altında geçireceği yeni yılların neye benzeyeceği ortaya çıktı. Yine aynı adamın seçildiğine inanamıyorum.. Herneyse kepimi bile atamadım havaya o kadar felaket bir kalabalıkta naptığımızı anlamadım sahte diplomalarımızı aldık elimize.. Zar zor birkaç fotoğraf çekilebildik Fakeangel’la.. Tıp öğrencilerinin attığı kepler kafalarımıza indi ve bir de can acısı ile boğuştuk korkunç ortamda üzerimizde 15 beden büyük vatkalı çirkin cüppelerimiz ve alakasız tonlara sahip keplerimizle. Törenden bozma şeyin sonrası çok güzeldi, ailecek hoş bir yere yemeğe gittik ve uzun uzun sohbet ettik. Çok özlemişim bu mutlu kalabalık aile yemeklerini.. Kepimi eve gelince havaya attım, tavandan son hızla yere çakıldı ve evin tavanının daha yüksek olmasını diledim o anda, mesela gökyüzü kadar..
Gecem böyle sona erdi ama rüyalarım çok kötüydü. İnanılmaz yalnız ve dışlanmış hissediyordum kendimi rüyamda.. Çok soğuk bir dalga kaplıyordu kalbimi ve sürekli acı çekiyordum. Sevdiğim insansa canımın yandığını bildiği halde kurtarmıyordu beni bu durumdan ve yaralarıma tuz basıyordu durmadan. Sevilmiyordum hiç ve gerçekten sevilmek istiyordum herkes gibi. Öyle işte..
Diplama toreninde beraberdik benim fazladan bir sey soylememe gerek yok diye düsünüyorum.. ama tabi ki içimde kalan çok sey var!.. bugüne kadar beni manevi yada maddi hiç bir sekilde zorlamayan kendi çabalarıyla zekasıyla sınavları başararak iyi okullarda okumaya hak kazanan güzel kızımın çok daha düzenli bir torende diplamasını alırken ve arkadaşlarıyla kepini büyük umutlarıyla beraber havaya atarken görmek evet itiraf ediyorum ki en büyük hayallerimden biriydi..
Ve bilmelisin ki büyüklerim “rüyaların tersi çıkar” derdi .. sen hiç merak etme seni gerçekten yürekten seven bir çekirdek ailen her zaman var ve var olmaya devam edecek ve o sevdiğin kişide sana hayatın boyunca sevgisiyle destek olacak.. Bizim hatta benim sevgim sana hiç bir zaman bitmeyecek, bunu bil öyle kendini üz lütfen!.. Sen benim için çok ama çok önemlisin annem. Seni seviyorum..
ben de seni seviyorum ablam gibi:):)
ben de sevilmek istiyorumm hem de çok…